Grafika stworzona na potrzeby psychoterapii w Gdyni

10 porad – jak przygotować się na psychoterapię?

Decyzja o rozpoczęciu psychoterapii może być przełomowym momentem w naszym życiu. Przed jej rozpoczęciem warto jednak dowiedzieć się, co możesz zrobić aby spotęgować jej efekty.

Psychoterapia w gabinecie Beaty Załuckiej-Gosk
Psychoterapia w gabinecie Beaty Załuckiej-Gosk

1. Wybierz terapeutę, z którym będziesz swobodnie współpracować

Odpowiednie towarzystwo w trakcie psychoterapii to klucz do sukcesu. Terapeuta powinien być osobą, którą pacjent chociaż trochę lubi – dzięki temu spotkania będą przebiegały w swobodniejszej atmosferze i w zaufaniu. Nie warto dokonywać wyboru terapeuty zbyt szybko, znalezienie tej właściwej osoby zajmie trochę czasu. Nie zawsze ktoś, do kogo trafiamy z polecenia, okaże się odpowiednim psychoterapeutą dla nas, nawet jeśli jest bardzo kompetentnym i doświadczonym specjalistą. Tak jak proponuje psycholog Beata Załucka-Gosk, przed rozpoczęciem psychoterapii dobrze umówić się na pierwsze spotkanie spotkanie, podczas którego zostanie ustalony plan działania, ale także będziesz mógł lepiej poznać swojego psychoterapeutę. Na szczęście w tej kwestii większość pacjentów może polegać na swojej intuicji – zazwyczaj sami rezygnujemy ze spotkań z osobą, w towarzystwie której nie czujemy się komfortowo i przed którą trudno nam się otworzyć.

2. Mów otwarcie o swoich potrzebach i emocjach

Nie ma takiego terapeuty, który byłby w stanie stwierdzić z całą pewnością, czego w danym momencie potrzebujesz, jakie masz priorytety. Żaden specjalista nie weźmie odpowiedzialności za Twoje decyzje, za to z całą pewnością będzie próbował Cię poznać i będzie formułował hipotezy na Twój temat na podstawie różnych technik terapeutycznych. Twoje zadanie polega na tym, by poinformować terapeutę o tym, czy odpowiadają Ci stosowane przez niego metody. Im szybciej postawisz na szczerą komunikację w tym zakresie, tym sprawniej będziecie zbliżać się do istoty Twoich problemów.

3. Jeśli zależy Ci na gruntownej zmianie w życiu, nastaw się na dłuższą pracę

Wiele spośród tzw. „mało istotnych”, jednak bolesnych, problemów w naszym życiu ma swoje źródło w trudnych przeżyciach w dzieciństwie, powielanych dysfunkcyjnych schematach działania lub w naszych głęboko zakorzenionych przekonaniach. Oczekiwanie zmiany po 2 czy 3 miesiącach (czyli w praktyce po kilkunastu sesjach) jest nierealistyczne. Z drugiej strony, jeśli po takim czasie trwania terapii masz wrażenie, że niewiele się zmieniło i terapia nie posuwa się do przodu, porozmawiaj o tym otwarcie ze swoim terapeutą.

4. Upewnij się, jakie kwalifikacje ma terapeuta i z kim pracuje pod superwizją

Superwizor to nieco bardziej doświadczony psychoterapeuta, który w pewnym sensie nadzoruje pracę Twojego terapeuty, omawia z nim jego metody i działania. Nie pracuj z psychoterapeutą, który nie pozostaje w stałym  kontakcie z superwizorem, bo niesie to ze sobą większe ryzyko różnego rodzaju nadużyć w procesie psychoterapii, a w najlepszym przypadku może się okazać, że psychoterapia będzie dłuższa i mniej skuteczna. Bardzo pomocnym narzędziem w superwizji są nagrania video z sesji terapeutycznych, jednak są one dobrowolne. Jeśli się wahasz, czy wyrazić na nie zgodę, to pamiętaj o tym, że mogą się przyczynić do większej skuteczności psychoterapii, a poza tym superwizor skupia się tak naprawdę na pracy Twojego psychoterapeuty, a to, co obejrzy, jest objęte tajemnicą zawodową.

5. Przygotuj się do pracy nad relacją terapeutyczną

Często nie jest to łatwe ani dla klienta ani dla psychoterapeuty (zwłaszcza takiego, który dopiero zaczyna pracę w zawodzie), ale może z kolei bardzo dużo powiedzieć czy pokazać o tym, jak klient radzi sobie w relacjach. Jeśli trudno Ci pracować w taki sposób, to powiedz o tym swojemu psychoterapeucie, bo nie jest to jedyny możliwy kierunek pracy.

6. Nie spodziewaj się, że otrzymasz na tacy rozwiązania swoich problemów

Celem psychoterapii nie jest podanie Ci gotowych rozwiązań, a raczej naprowadzenie Cię na taki tok myślenia czy takie podejście do problemu, które pozwoli podjąć Ci właściwe decyzje. Problematyczne sytuacje mają to do siebie, że decyzja co do dalszego kierunku działań należy do Ciebie, a nie do Twojego psychoterapeuty.

7. Praca z Twoja przeszłością to jeden z wielu tematów spotkań

Wielu osobom praca w trakcie psychoterapii od razu kojarzy się z pracą nad trudnymi wydarzeniami i relacjami z przeszłości. Faktem jest, że zajęcie się tematem przeszłości pacjenta zazwyczaj pozwala wnieść dużo świadomości co do problemów, z którymi klient zmaga się obecnie. Jednak odpowiednia analiza przeszłości wymaga także dużego doświadczenia psychoterapeuty oraz zgody klienta na rzeczywiste zajęcie się trudną przeszłością. W przeciwnym razie taka praca z przeszłością nie ma najmniejszego sensu.

8. Jestem tylko Twoim psychoterapeutą

Zdecydowana większość psychoterapeutów nie będzie chciała pracować jednocześnie z Tobą i Twoimi bliskimi (głównie chodzi tu o rodzinę). Ta zasada zazwyczaj będzie obowiązywała także po ustaniu kontaktu w ramach terapii. Psychoterapeucie trudno jest stać po dwóch stronach konfliktu, zachowując obiektywizm. Psychoterapeuta odbywający sesje z parami będzie pracował tylko nad ich relacją – nie zgodzi się na indywidualne spotkania z każdym z osobna.

9. Pracuj tylko z jednym psychoterapeutą na raz

Jeśli zaczniesz prowadzić równoległe terapie u dwóch różnych psychoterapeutów, możesz odnieść wrażenie, że nie będą one pomocne, a wręcz poczujesz, że zapanował chaos. Dwaj specjaliści mogą dążyć do tego samego celu zupełnie innymi metodami. Daj szansę każdemu z nich się wykazać, popracuj najpierw z jednym, a gdy nadal trudno będzie Ci się zdecydować, umów się na kilka sesji z drugim.

10. To nic złego, że nie wiesz, nad czym pracować w trakcie spotkań, ale…

…dobrze by było, żeby to był tylko przejściowy etap w Twojej psychoterapii. Psychoterapeuta z pewnością będzie Cię wspierał w podjęciu decyzji co do głównego tematu spotkań, bazując na Twoich przemyśleniach, uczuciach czy fantazjach. Twoja samoświadomość oraz wyobrażenie o tym, którymi tematami należy się zająć w pierwszej kolejności, a które można odłożyć na później, pozwolą usprawnić przebieg terapii i uczynić ją bardziej skuteczną.